فرمانداری گلپایگان
خانه
مسجد حجت الاسلام

مسجد حجت الاسلام بوسیله حجت الاسلام گلپایگانی بنا نهاده شده است .آخوند ملا زین العابدین معروف به حجت الاسلام از فقها و اهل باطن و به گفته اعتمادالسلطنه (مجتهد فحل ومرجع جمیع اهل فضل و در جنب فقاهت و علو درجه اجتهاد ، وی، از افاضل دوران و مجتهدین دیار ایران خود را خرد می شمردند و بعضی از علما او را در دوازده حسن صاحب رای و مقام اجتهادی می دانستند و گروهی در حق آن بزرگوار ، به مکاشفه و خوارق عادت معتقد بودند.)

وی در سال 1218 ه.ق در گلپایگان متولد شد ،پس از تحصیل چند مدتی به اصفهان رفت و به حوزه ی  شیخ محمد تقی ایوانکی صاحب هدایه در آمد. بعد از رحلت ایشان عزیمت عتبات کرد و در کربلا و نجف به درس شریف العلما،صاحب فصول ، صاحب جواهر ، شیخ حسن ابن شیخ جعفر کبیر وعلی ابن شیخ جعفر کبیر حاضر می گشت از پس فراع ،به گلپایگان بازگشت و به تالیف و انزوا عمر خویش را به سر آورد .

صاحب لباب الالباب از اصحاب او ،آورده است که چون شیخ مرتضی انصاری در گذشت اکابر تلامیذ همچون :میرزای شیرازی و سید حسن ترک ، به او نامه فرستادند و خواستار آن شدند که از گلپایگان به نجف رود تا از افادات او استفاده کنند .لیکن او اعتذار کرد که حال او مساعدت بر قیل و قال نمی دارد .

صاحب تکله امل الامل نیز با واسطه از او روایت می کند ، روایت کرده که شنیدم که حاج میرزا حسین حاج میرزا خلیل تهرانی جهت زیارت آخوند ملا زین العابدین به گلپایگان رفت و از وی اجازت روایت خواست .و او نیز به وی اجازه ی عام داد. مرحوم آخوند زین العابدین در سال 1289 در گذشت و در مقبره مجاور مسجد به خاک سپرده شد.مسجد حجت الاسلام به شیوه ی یک ایوانه با گنبد آجری بلند بنا شده و فضاها با کاربری های مختلف درچهارجبهه ی صحن شکل گرفته اند جبهه ی اصلی بنا در جهت قبله و در جبهه غربی حیاط مشتمل بر فضای گنبدخانه و دو سرای مجاور که توسط فضای ایوان با حیاط مرتبط می گردند . ورودی مسجد در سمت راست آن به راهرویی به طول چهل متر با سقف زیبایی به ارتفاع 5 متر راه دارد.صحن مسجد که به صورت شرقی و غربی قرار گرفته است به طول 32 متر و 24 مترعرض می باشد . مسجد در سمت غرب صحن قرار گرفته است در دو سمت درب ورودی دو دهلیز قرینه قرار دارد روبروی درب ورودی مسجد محراب زیبا و جذاب آن به طول 3 متر و عرض دو متر و 60 سانتی متر قرار دارد . این بنای باشکوه با قدمتی بیش از 170 سال ، دارای گنبدی آجری و دو پوش وبا تزئینات مقرنس مزین می باشد . ارتفاع آن تا صحن مسجد 16 متر است و گلدسته ندارد . همچنین سقف آن به صورت طاق ضربی به ارتفاع 11 متر با آجر و کاشی های الوان به صورت جذاب و دیدنی پوشانده شده است . در طرفین گنبدخانه حجرات مستطیلی به ابعاد 3/60×7/20 متر جای دارد که با کاربندی های هشت و چهار پوشش یافته است .این نمونه ای منحصر به فرد از ترکیب کاربندی های متجانس می باشد. جبهه شرقی حیاط به شبستان زمستانی اختصاص پیدا کرده ، سازه این جبهه تشکیل شده از مدولهایی به ابعاد 20/3×20/3 متر که با کاربندی 16 پوشش یافته است این شبستان دو ورودی متقارن نسبت به محوراصلی حیاط از گوشه ها دارد و پله هایی باریک و با شیب تند مدخل ورودی شبستان قرارداده شده است . این شبستان از طاق های جناقی زیبا و چشم نواز تشکیل شده و بر روی بالغ بر 30 ستون قرارگرفته است که جلوه ای خاص و جذاب را به این مکان داده است . در جبهه میانی مسجد و دقیقاً مقابل در ورودی ، بنای مدرس2 واقع شده است . این بنا از یک حجره اصلی و دو حجره جانبی و با طاق های جناقی تشکیل شده ، به همراه گچ بری و مقرنس کاری بی بدیل خود از جمله دیدنی های مسجد به شمار می آید . در ضلع جنوب شرقی این مسجد نیز حجره ای قرار دارد که مقبره مرحوم حجه الاسلام بانی ساخت مسجد می باشد که این مقبره نیز دارای گچ بری و نقاشی های منحصر به فرد قجری و درب چوبی منبت کاری است . مسجد علامه ملا زین العابدین گلپایگانی معروف به حجه الاسلام در خیابان امام حسین گلپایگان قرار دارد و دارای موقوفاتی است که وقف نامه آن موجود است این مسجد به شماره 14209 به ثبت آثار ملی رسیده است.   

 

کرامات و عنایات

در مورد بنای مسجد حجت الاسلام و کرامات و عنایات آن عالم وارسته، فاضل محترم جناب آقای افاضلی گلپایگانی در کتاب «توشه ای از تاریخ گلپایگان و مردم آن» اینگونه نقل کرده اند.

« در مورد مسجدی که مرحوم حجت الاسلام ساخته است آنچه سینه به سینه نقل شده و تعریف می کنند، همه روز نزدیک غروب که کارگران دست از کار می کشیدند برای ایشان تخته پوستی در صحن مسجد پهن می کرده اند و آقا روی آن می نشسته و دست زیر پوست می برد و مزد همه کسانی را که برای ساختن مسجد کار کرده بودند بدون اینکه با آنها حرفی بزند یا پولی را که می داد شمارش کند شخصاً پرداخت می کرد.

گاهی مزد یک کارگر ساده بیش از برخی بنایان می شد؛ چون هر کس به قدر کاری که در آن روز انجام داده بود مزد می گرفت، کم کاری و غفلت افراد از روی مزدشان که شمرده و می گرفتند مشخص می شده است.

پدربزرگم از قول پدرش حاج حسن تعریف می کرد که در موقع ساختن مسجد حجت الاسلام ایشان نذر می کند یک هفته برای رضای خدا در مسجد کار کند و چون عصرها مزد نمی خواسته خدمت آقا نمی رفته است، روز آخر وقتی دست هایش را می شوید که برود، از طرف آقا احضار می شود که ناچار می رود، حاج حسن نقل کرده بود وقتی خدمت ایشان رسیدم فرمودند: آحسن خسته نباشی و نذرت قبول باشد؛ ولی هدیه ای هم باید بگیری ودست زیر پوست بردند و مبلغی به من دادند هر چه امتناع کردم نپذیرفتند، ناچار به اشاره اطرافیان به عنوان تبرک قبول کردم و خواستم دست ایشان را ببوسم، اجازه ندادند و فرمودند: من باید دست زحمتکش را ببوسم، بعد پول را که شمردم 15 ریال بود که مبلغی هم بیشتر از مزد یک کارگر ساده می باشد، حاج حسن گفته بود آن 15 ریال در آن روز بیش از یکصدتومان مفید واقع گردید

قضیه ای دیگر از کرامات ایشان

 این قضیه در مقدمه کتاب «انوارالولایه» که از جمله آثار و تألیفات ایشان است. نقل شده از حضرت آیت ا العظمی صافی که ایشان از آیت ا العظمی حاج سیداحمد خوانساری و آن مرحوم از علامه حاج آقا روح ا کمالوند خرم آبادی و ایشان از حضرت آیت ا العظمی حاج آقا حسین بروجردی که در یکی از جنگ هایی که در زمان پادشاهی ناصرالدین شاه قاجار به وقوع پیوست، علی رغم سعی و تلاش که برای پیروزی بر دشمن شده بود نیروهای او مواجه با شکستی سخت شدند. در اینجا بود که فرمانده لشکر از پادشاه طلب امداد کرد، شاه سبب شکست را از او جویا شد، در جواب گفته شد نیروهای او از پیروان حجت الاسلام شیخ زین العابدین گلپایگانی هستند و او این جنگ را تحریم نموده است، به دنبال این سخنان امر برای شاه گران آمد؛ لذا دستور احضار شیخ به طهران را جهت توبیخ و سرزنش صادر نمود، هنگامی که شیخ زین العابدین به طهران آمد بر آخوند ملاعلی کنی (متوفی 1306 ق) که در آن زمان از بزرگان علماء طهران بود، وارد گردید و از احترام و خوش رویی آخوند ملاعلی کنی برخوردار شد و جریان را به اطلاع ایشان رسانید، به دنبال آن مقرر شد همراه آخوند ملاعلی کنی ملاقاتی با شاه حاصل گردد، در نیت ناصرالدین شاه این بود که هنگام ورود شیخ زین العابدین سخت بر ایشان معترض گردد و او را نسبت به این امر مورد عتاب قرار دهد؛ ولی ناصرالدین شاه هنگام ورود شیخ زین العابدین و آخوند ملاعلی کنی از آنها به گرمی استقبال نمود و آنان را مورد احترام قرار داد!! بعد از اتمام مجلس حاضرین از برخورد شاه با شیخ و عدول از منویات او سؤال کردند، چه شد که شما از آنچه در نظر داشتید برای عتاب شیخ، صرف نظر نمودید؟

شاه گفت: هنگام ورود شیخ، مردی را دیدم که شمشیر خود را برهنه نموده بود و به سوی من می آمد، فکر کردم نگهبا نان قصر او را فرو خواهند گرفت و مواظب احوال او خواهند بود؛ ولی هر چه نزدیکتر می شد می دیدم کسی متعرض او نمی شود و گویا او را نمی بیند تا اینکه با همان هیأت پیش آماده و به من گفت: ای شاه اگر متعرض این مرد شوی با این شمشیر تو را هلاک خواهم کرد یا گردنت را خواهم زد، این مطلب سبب شد که از زیان رساندن به شیخ صرف نظر نموده و به گرمی از او استقبال و احترام نماید.

تاریخ به روز رسانی: 1395/06/25
تعداد بازدید: 547
امتیازدهی
میانگین امتیازها:0 تعداد کل امتیازها:0
مشاهده نظرات (تعداد نظرات 0
ارسال نظرات
نام  
آدرس پست الکترونیکی شما    
توضیحات  
تغییر کد امنیتی  
کد امنیت  
 
كليه حقوق اين پايگاه متعلق به استانداري استان اصفهان ميباشد.
Powered by DorsaPortal